اينجا ته انشاي ماست. اينجا نه علم خوب است نه ثروت. تازه بعد از اين همه فهميديم اينجا هيچ خبري نيست. مقصود همان هيچ است، مستقل از هر تفسيري. مكاني بي عشق، خاكي بي نور.

 نظرم اون بالا كسي اگه آب رو اين طوري تقسيم نكنه كه اين پايين اين همه ميراب ميرغضب نداريم.

ديديد انواع تئوريهاي مديريتي كه در مورد بد خيم و خوش خيم بودن يك پديده بحث مي‌كنند و مثل يك جراح سيستم را به اهورا مزدا و اهريمن تقسيم مي‌كنند ؟ درست مثل پاك كردن مرغ (قطعاً براي خوردن )است كه بد و خوب دارد و بايد سوا شود. اين جور ديدن دنيا فقط ذائقه ماست. منظورم فقط حل نشدن در اين نگاه و فكر ساده سازي شده است.

قبل- اگه يه روز به پايان دوره رياست جمهوري مونده باشه، فكر ميكنم كلي بادكنك هوا كنن تا بلكه يه كاري كرده باشن. بارنگهاي مختلف از شعوب و قوميتهاي متفاوت،‌ همه مهر ورز. ولي چشمم آب نمي‌خوره كه به جاي هليوم،‌ از استيلن استفاده نكنن،‌ هزينه‌ي اقتصاديش مهم نيست.

بعد- چي شده كه ديگه كسي با من بميرم تو بميري خاطرخواه كسي نميشه؟ چه كاره كه بوي آشنايي شده سرب و كتابهاي بي رنگ مدرسه به رنگيهاي امروز ترجيح نداره؟ من كه مي‌دونم تابلوي پايان يه گوشه، ته خط داره خاك مي‌خوره ورنگ مي‌بازه. 

بعدي - آدم اگه گياه هم باشه، از توي خاك دراومده. زير آفتاب فقط نوازش دست باد هم باشه كافيه. اشك و التماس آسمون ازش مي‌خواد كه بالاترين باشه. دوست داشتني.

الزاماً -  بعضيها فضا زمان اطرافشون رو دچارخميدگي مي كنن. اين آدمها كه من هنوز به شكلي سنتي به بد و خوبشون علاقه مندم، خيلي نبايد ازشون اسم برد. چون واقعاً خيلي از موارد به خاطر توصيفات ناقص اون خميدگي فضا ازبين ميره. من كه قول ميدم اون دنيا فقط بشينم و خاطرات خوبم با اونها رو مرور كنم. فكر مي‌كنم براي بهترين تصوير لازمه خوب عمل كنم. ساده است. اگر واقعاً جفتك نزنم. يادمه از بچگي ياد گرفتم كه مدل آدمها قلب طلايي پشت ستاره حلبيه. منتهي يه عده از اين جلوتر رفتند و به همين خاصيت كلانتر، از دستش فرار مي‌كنند.

پ.ن : بازي