مادرم میگه من وقتی ازش جدا میشدم خیلی تمیز وصاف بودم با لبه های تیز، همه موقع خداحافظی با من سوزش تماس باهام رو حس میکردن.گذشت تا اینکه تو دست این واون بالا وپایین میپرم وچنان خوشحالم که گاهی همراه بازوی بازیه بچه خودم رو تند وتیز وسبک رها کنم و پرشهای آرومم روی آب منو از 1001 معادله از پیش نوشته دور کنه .هرچند گاهی گرد وقلنبه وپیر به نظر میام ولی اینو میدونم که هیچ کجای دنیا سنگ مدل تاشو وجود نداشته.

شما یک یوغ هستید.شماواقعاً  ابزار مفیدی برای حفاظت ما هستید ومیبینم که از رگ گردن به ما نزدیکترید.فقط با غیرماکیان وکلاً اونهایی که قراره تا ابد روی زمین راه بروند دوست هستید.درواقع خیر خواهشان برای رسیدن به جایی که باید برسند هستید.همه جا ، حتی فکر کنم زحل را که سیاره بدقلق وشروری است چه ظریف و زیرکانه رام کرده اید .من کلی از داشتن شما افتخار میکنم وبه آنهایی که یله راه میروند انگشت تحقیر نشان میدهم.

                          دوستدارت چراغ زود سوز

دست راستی چون فکر میکرد باید یه حرف صمیمی بزنه ، خم شد به سمت چپ و شروع کرد به صحبت . سمت چپی هم که کمی مشکل بینایی داشت ، مثلاٌ چپ یا نزدیک بین بود ، به راست خم شد تا بهتر لب خونی کنه . ولی این حرکتش باعث شد سمت راستی بهش بر بخوره ودستش بیاد که طرف اصلاٌ تو باغ نبوده ، زود حرفشو تموم کرد ، خوبیش این بود که این حرفا بین خودشون بود ، هرچند کوتاه ولی صمیمی!

کاش سیستم کلیدها هم پادشاهی نبود ، کاش اصلاٌ جایی کلید نبود تا غصه بی کلید موندن ، من و تو رو تا پشت در دنبال نکنه .

من یعنی پارسا اصلاٌ دوست ندارم پری کوچک را غمگین بشناسم که دلش را نمی دانم کجا می نوازد .باور دارم که پری بزرگ شده ،عاقل شده ودرست است که هر صبح با بوسه آفتاب بیدار می شود ولی شب مث بچه آدمیزاد می خوابد وهمیشه برای نواختن دلش در نی لبک چوبی وقت وفرصت زیادی دارد.شبها احتیاج به هجی کردن اسم خود ودانستن هر بخش آن دارد .من اصلاٌ از این موجود دوزیست تعجب می کنم که از عمق آب خبر ندارد یا شاید هم از خشکی خسته شده ولی هر چه باشد مطمئن هستم که تاریکی اعماق در کیفیت غوطه وری او تاثیری نمی گذارد ، شما هم موافقید ؟

میزنم، چون سالیانیست نزده ام، شکسته بود یا اصلاٌ کجا بود؟ زیر زمین ، انباری حاج آقا جان، مهم این است که آرام به او چنگ میزنم. ناله اش دلم را خنک می کند. انگشتانم بیشتر روی آن میدوند به امید یافتن یک پرده ، پرده ای از خاطره که نمی دانم کجایش بود ، همه را یکی یکی امتحان می کنم .

برای بعضیها همین معادل 100% است .شما جدی نگیرید . گاهی نیمه شب ، هر شب ، هر کسی ، هر اتاق خالی ، هر چشم تبداری این را 100 می بیند !

-سلام با تحلیلگر آسمان صحبت میکنیم. خواهش میکنم نظرتون رو در مورد آسمون برای دوستان عزیزمون بفرماييد .

: بله، من هم سلام وعرض ادب دارم خدمت دوستان. آسمون یکی از پدیده های روزمره ولی در عین حال نادر زندگیه ، یعنی با اینکه همه جا هست وهر روز پیش می آد ولی گاهی چنان سخت پیش می آد که باعث حیرت همه میشه ولی گاهی حضور 24 ساعته خودش روتو زندگی بعضیها اصلاٌ حاضر نیست کمرنگ کنه ولی کلاٌ پدیده بسیار زیرکی قلمداد میشه یعنی دقیقاٌ جایی قرار داره که ازهر گزندی بدوره ، یعنی اصلاٌ مصون از هر ضربه ای ، به فرض اگه بخوای با مشت هم بزنی وبهش اثر کنه دستت کشیده وباز میشه یادت میره که میخواستی با مشت بزنیش ، میگن انگار به سمت آسمون دست به دعا برداشتی ...

-          بله ممنونم ازتون که وقتتون رو در اختیار ما قرار دادید.

توده ای کتاب میبینم .پایینترها خوب معلوم نیست ولی کاملاٌ قطور ودر قطع بزرگ است . آرام خود را از آنها بالا میکشم تا به آن بالا برسم. عدد 2007 را گوشه جلد میبینم .باورم نمیشود ، با اینکه فکر میکردم ارتفاع به بهتر شدن حالم کمک کند ، سرگیجه میگیرم این موجودات  هم که به اندازه بند انگشت هستند ، از زیر دستم لیز میخورند ، سعی میکنم تعادلم را حفظ کنم وچیزی برای بلعیدن پیدا کنم .از فکر بالا آمدن خودم به امید هوای بهتر خنده ام میگیرد، دوست دارم آن پایین برای هر تازه واردی تابلوی رفتن به ارتفاعات ممنوع نصب کنم.